တစ်ယောက်အရှုံးကို

တစ်ယောက်ထေလို့

ငါတို့ပြုံးနိုင်ခဲ့တယ် ။

ဟာကွက်လေးတွေ ရှိလည်း

အချစ်ရဲ့ နေရာပဲဆိုပြီး

ယဥ်ကျေး မွေးမြူခဲ့တယ် ။

တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်

ဂယ်ပေါက်လေးတွေ ပေးထားလည်း

တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ထိုးတဲ့ ဓားချက်မှာ

ဗိုက်ပွင့်လျက်နဲ့ ဘယ်သူမှ ထွက်မပြေးပဲ

ကိုယ့်အူတွေကို ကိုယ်အခွေလိုက် ပြန်ထည့်ပြီး

အချစ်မှာ အငှားလိုက်တဲ့ဗိုက်ကို 

လက်ကလေးနဲ့ ကိုယ်ဖိဖိပြီးမှ

နှစ်ယောက်အတူသွားမဲ့ လမ်းကို 

တစ်ယောက်ချင်း အေးဆေးထွက်သွားခဲ့တယ်။  

-စိုင်းဝင်းမြင့် ( ကျေးဇူးတော်လမ်း ၁၂ )